Style bonsai

Jedną z pierwszych decyzji, które muszą podjąć osoby zajmujące się hodowlą naturalnych drzewek bonsai jest wybór stylu, w którym chcą kształtować drzewko. Od tej decyzji zależeć będzie cały proces pielęgnacji drzewka. My również stajemy przed podobnym wyborem, zaczynając pracę nad kolejnym drzewkiem Bonsai Zokei. Naszym celem jest tworzenie sztucznych drzewek, które będą odwzorowaniem naturalnych bonsai. Dlatego dbamy o to, aby kierować się tradycją wypracowaną przez wieki i kontynuowaną obecnie również w sztuce Bonsai Zokei.

Podstawowe style bonsai to:

Moyogi – jest to najpopularniejszy styl bonsai. Charakterystyczne dla niego cechy to silna nasada pnia (nebari), pień zwężający się ku wierzchołkowi oraz gałęzie wyrastające po zewnętrznych stronach wygięć pnia. Ważnymi cechami tego stylu są również asymetryczność oraz wyeksponowanie ruchu pnia. Natomiast wierzchołek drzewka powinien być pochylony w stronę oglądającego.

Chokkan – drzewko bonsai uformowane w tym stylu charakteryzuje się silnym, prostym i zwężającym się ku górze pniem. Najbardziej charakterystyczną dla tego stylu cechą jest brak wygięć na pniu. Gałęzie drzewka wyrastają asymetrycznie i skierowane są ku dołowi. Natomiast korona drzewka uformowana jest w kształcie trójkąta.

Shakan – drzewko pielęgnowane w tym stylu powinno być pochylone w prawo albo w lewo.  Bardzo ważną rzeczą w przypadku tego drzewka jest jego balans. Na jego wpływ ma silne nebari znajdujące się po przeciwnej stronie do kierunku pochylenia bonsai. To właśnie mocne korzenie utrzymują pochylone drzewko w ziemi i zapobiegają jego przewróceniu.

 

Fukinagashi – jest to styl określany „na wietrze” albo „smagany wiatrem”. Bonsai w tym stylu wzorowane są na drzewach rosnących w miejscach, w których wieje silny wiatr, najczęściej w jednym kierunku, czyli np. w przełęczach górskich, nad morzem. Jest to bardzo dynamiczny styl, charakteryzujący się tym, że pień oraz gałęzie skierowane są w jednym kierunku. Można wyróżnić dwie odmiany tego stylu. Pierwszą reprezentują drzewka, które poddane zostały działaniom stale wiejącego wiatru, co widać po całym drzewku: pniu oraz gałęziach. W drugim przypadku drzewka poddane zostały jednokrotnemu podmuchowi bardzo silnego wiatru, co spowodowało ukierunkowanie jedynie pojedynczych gałęzi.

Bunjin – jest to styl literacki, często uznawany za najtrudniejszy do formowania. Charakterystyczna jest dla niego bardzo duża swoboda artystyczna. Styl ten dopuszcza bowiem stosowanie układów pnia i gałęzi niedozwolonych w innych formach. Gałęzie wyrastają zwykle z górnej części długiego i cienkiego pnia. W tym stylu nebari jest bardzo delikatne, a całość kompozycji musi być płynna i delikatna. Inspirację dla tego stylu stanowią drzewa rosnące samotnie w górach i poddawane ciężkim warunkom atmosferycznym.

Kengai – kaskadowy styl bonsai. Drzewka pielęgnowane w tym stylu odwzorowują drzewa rosnące na skalnych ścianach i swobodnie zwisających w dół. Najbardziej charakterystyczną dla tego stylu cechą jest to, że najniższy punkt drzewka znajduje się poniżej spodu donicy.

Han- kengai – styl zwany także półkaskadą. Jest odmianą stylu kengai i podobnie jak on, odwzorowuje drzewa rosnące na skalnych ścianach. Różni się od niego tym, że w tym stylu najniższy punkt drzewka znajduje się powyżej spodu donicy.